Ὑμήν, ὦ Ὑμέναιʼ, Ὑμήν.χόρευε, μᾶτερ, ἀναγέλασον·ἕλισσε τᾷδʼ ἐκεῖσε μετʼ ἐμέθεν ποδῶνφέρουσα φιλτάταν βάσιν.βοάσαθʼ Ὑμέναιον, ὤ,μακαρίαις ἀοιδαῖςἰαχαῖς τε νύμφαν.ἴτʼ, ὦ καλλίπεπλοι Φρυγῶνκόραι, μέλπετʼ ἐμῶν γάμωντὸν πεπρωμένον εὐνᾷπόσιν ἐμέθεν.
Χορόςβασίλεια, βακχεύουσαν οὐ λήψῃ κόρην,μὴ κοῦφον αἴρῃ βῆμʼ ἐς Ἀργείων στρατόν;ἙκάβηἭφαιστε, δᾳδουχεῖς μὲν ἐν γάμοις βροτῶν,ἀτὰρ λυγράν γε τήνδʼ ἀναιθύσσεις φλόγαἔξω τε μεγάλων ἐλπίδων.οἴμοι, τέκνον,ὡς οὐχ ὑπʼ αἰχμῆς σʼ οὐδʼ ὑπʼ Ἀργείου δορὸςγάμους γαμεῖσθαι τούσδʼ ἐδόξαζόν ποτε.παράδος ἐμοὶ φῶς· οὐ γὰρ ὀρθὰ πυρφορεῖς