δούλαν; ἰώ μοί μοι.Ταλθύβιοςοὔκ, ἀλλὰ λέκτρων σκότια νυμφευτήρια.Ἑκάβηἦ τὰν τοῦ Φοίβου παρθένον, ᾇ γέρας ὁχρυσοκόμας ἔδωκʼ ἄλεκτρον ζόαν;Ταλθύβιοςἔρως ἐτόξευσʼ αὐτὸν ἐνθέου κόρης.Ἑκάβηῥῖπτε, τέκνον, ζαθέους κλῇ-δας καὶ ἀπὸ χροὸς ἐνδυ-τῶν στεφέων ἱεροὺς στολμούς.Ταλθύβιοςοὐ γὰρ μέγʼ αὐτῇ βασιλικῶν λέκτρων τυχεῖν;Ἑκάβητί δʼ ὃ νεοχμὸν ἀπʼ ἐμέθεν ἐλάβετε τέκος, ποῦ μοι;ΤαλθύβιοςΠολυξένην ἔλεξας, ἢ τίνʼ ἱστορεῖς;Ἑκάβηταύταν· τῷ πάλος ἔζευξεν;Ταλθύβιοςτύμβῳ τέτακται προσπολεῖν Ἀχιλλέως.Ἑκάβηὤμοι ἐγώ· τάφῳ πρόσπολον ἐτεκόμαν.ἀτὰρ τίς ὅδʼ ἢ νόμος ἢ τίθέσμιον, ὦ φίλος, Ἑλλάνων;Ταλθύβιοςεὐδαιμόνιζε παῖδα σήν· ἔχει καλῶς.Ἑκάβητί τόδʼ ἔλακες; ἆρά μοι ἀέλιον λεύσσει;Ταλθύβιοςἔχει πότμος νιν, ὥστʼ ἀπηλλάχθαι πόνων.Ἑκάβητί δʼ ἁ τοῦ χαλκεομήστορος Ἕκτορος δάμαρ,