ἐλθεῖν, τὸ σῶφρον τῆς ἀναιδείας πλέονἔχουσαν ἐπὶ τοῖς πρόσθεν ἡμαρτημένοις.Μενέλαʼ, ἵνʼ εἰδῇς οἷ τελευτήσω λόγον,στεφάνωσον Ἑλλάδʼ ἀξίως τήνδε κτανὼνσαυτοῦ, νόμον δὲ τόνδε ταῖς ἄλλαισι θὲςγυναιξί, θνῄσκειν ἥτις ἂν προδῷ πόσιν.ΧορόςΜενέλαε, προγόνων τʼ ἀξίως δόμων τε σῶντεῖσαι δάμαρτα κἀφελοῦ, πρὸς Ἑλλάδος,ψόγον τὸ θῆλύ τʼ, εὐγενὴς ἐχθροῖς φανείς.Μενέλαοςἐμοὶ σὺ συμπέπτωκας ἐς ταὐτὸν λόγου,ἑκουσίως τήνδʼ ἐκ δόμων ἐλθεῖν ἐμῶνξένας ἐς εὐνάς· χἡ Κύπρις κόμπου χάρινλόγοις ἐνεῖται. — βαῖνε λευστήρων πέλαςπόνους τʼ Ἀχαιῶν ἀπόδος ἐν μικρῷ μακροὺςθανοῦσʼ, ἵνʼ εἰδῇς μὴ καταισχύνειν ἐμέ.Ἑλένημή, πρός σε γονάτων, τὴν νόσον τὴν τῶν θεῶνπροσθεὶς ἐμοὶ κτάνῃς με, συγγίγνωσκε δέ.Ἑκάβημηδʼ οὓς ἀπέκτεινʼ ἥδε συμμάχους προδῷς·ἐγὼ πρὸ κείνων καὶ τέκνων σε λίσσομαι.Μενέλαοςπαῦσαι, γεραιά· τῆσδε δʼ οὐκ ἐφρόντισα.