Ἴωνἅρματα μὲν τάδε λαμπρὰ τεθρίππωνἭλιος ἤδη λάμπει κατὰ γῆν,ἄστρα δὲ φεύγει πυρὶ τῷδʼ αἰθέροςἐς νύχθʼ ἱεράν·Παρνησιάδες δʼ ἄβατοι κορυφαὶκαταλαμπόμεναι τὴν ἡμερίανἁψῖδα βροτοῖσι δέχονται.σμύρνης δʼ ἀνύδρου καπνὸς εἰς ὀρόφουςΦοίβου πέταται.θάσσει δὲ γυνὴ τρίποδα ζάθεονΔελφίς, ἀείδουσʼ Ἕλλησι βοάς,ἃς ἂν Ἀπόλλων κελαδήσῃ.ἀλλʼ, ὦ Φοίβου Δελφοὶ θέραπες,τὰς Κασταλίας ἀργυροειδεῖςβαίνετε δίνας, καθαραῖς δὲ δρόσοιςἀφυδρανάμενοι στείχετε ναούς·στόμα τʼ εὔφημον φρουρεῖν ἀγαθόν,φήμας τʼ ἀγαθὰς