μάχῃ· τὰ μυστῶν δʼ ὄργιʼ εὐτύχησʼ ἰδών. Ἀμφιτρύωνἦ καὶ κατʼ οἴκους ἐστὶν Εὐρυσθέως ὁ θήρ; ἩρακλῆςΧθονίας νιν ἄλσος Ἑρμιών τʼ ἔχει πόλις. Ἀμφιτρύωνοὐδʼ οἶδεν Εὐρυσθεύς σε γῆς ἥκοντʼ ἄνω; Ἡρακλῆςοὐκ οἶδʼ· ἵνʼ ἐλθὼν τἀνθάδʼ εἰδείην πάρος. Ἀμφιτρύωνχρόνον δὲ πῶς τοσοῦτον ἦσθʼ ὑπὸ χθονί; ἩρακλῆςΘησέα κομίζων ἐχρόνισʼ ἐξ Ἅιδου, πάτερ. Ἀμφιτρύωνκαὶ ποῦ ʼστιν; ἢ γῆς πατρίδος οἴχεται πέδον; Ἡρακλῆςβέβηκʼ Ἀθήνας νέρθεν ἄσμενος φυγών. ἀλλʼ εἶʼ, ὁμαρτεῖτʼ, ὦ τέκνʼ, ἐς δόμους πατρί· καλλίονές τἄρʼ εἴσοδοι τῶν ἐξόδων πάρεισιν ὑμῖν. ἀλλὰ θάρσος ἴσχετε καὶ νάματʼ ὄσσων μηκέτʼ ἐξανίετε· σύ τʼ, ὦ γύναι μοι, σύλλογον ψυχῆς λαβὲ τρόμου τε παῦσαι, καὶ μέθεσθʼ ἐμῶν πέπλων· οὐ γὰρ πτερωτὸς οὐδὲ φευξείω φίλους. ἆ,οἵδʼ οὐκ ἀφιᾶσʼ, ἀλλʼ ἀνάπτονται πέπλων τοσῷδε μᾶλλον· ὧδʼ ἔβητʼ ἐπὶ ξυροῦ; ἄξω λαβών γε τούσδʼ ἐφολκίδας χεροῖν,