δώματʼ οὐ παρόντος.

Χορός—εἰ δʼ ἐγὼ σθένος ἥβων δόρυ τʼ ἔπαλλον ἐν αἰχμᾷ, Καδμείων τε σύνηβοι, τέκεσιν ἂν προπαρέσταν ἀλκᾷ· νῦν δʼ ἀπολείπομαι τᾶς εὐδαίμονος ἥβας.

Χορός—ἀλλʼ ἐσορῶ γὰρ τούσδε φθιμένων ἔνδυτʼ ἔχοντας, τοὺς τοῦ μεγάλου δή ποτε παῖδας τὸ πρὶν Ἡρακλέους, ἄλοχόν τε φίλην ὑπὸ σειραίοις ποσὶν ἕλκουσαν τέκνα, καὶ γεραιὸν πατέρʼ Ἡρακλέους. δύστηνος ἐγώ, δακρύων ὡς οὐ δύναμαι κατέχειν γραίας ὄσσων ἔτι πηγάς. Μεγάραεἶἑν· τίς ἱερεύς, τίς σφαγεὺς τῶν δυσπότμων ~~ἢ τῆς ταλαίνης τῆς ἐμῆς ψυχῆς φονεύς;~~ἕτοιμʼ ἄγειν τὰ θύματʼ εἰς Ἅιδου τάδε. ὦ τέκνʼ, ἀγόμεθα ζεῦγος οὐ καλὸν νεκρῶν, ὁμοῦ γέροντες καὶ νέοι καὶ μητέρες.