τοῖς ὁρῶσι κόσμος.

Χορός— ἄπληστος ἅδε μʼ ἐξάγει χάρις γόωνπολύπονος, ὡς ἐξ ἀλιβάτου πέτραςὑγρὰ ῥέουσα σταγὼνἄπαυστος αἰεί· γόων,τὸ γὰρ θανόντων τέκνωνἐπιπονόν τι κατὰ γυναῖκαςἐς γόους πέφυκε πάθος. ἒ ἔ.θανοῦσα τῶνδʼἀλγέων λαθοίμαν.

Θησεύςτίνων γόων ἤκουσα καὶ στέρνων κτύποννεκρῶν τε θρήνους, τῶνδʼ ἀνακτόρων ἄποἠχοῦς ἰούσης; ὡς φόβος μʼ ἀναπτεροῖμή μοί τι μήτηρ, ἣν μεταστείχω ποδί,χρονίαν ἀποῦσαν ἐκ δόμων ἔχῃ νέον.ἔα·τί χρῆμα; καινὰς ἐσβολὰς ὁρῶ λόγων·μητέρα γεραιὰν βωμίαν ἐφημένηνξένους θʼ ὁμοῦ γυναῖκας, οὐχ ἕνα ῥυθμὸνκακῶν ἐχούσας· ἔκ τε γὰρ γερασμίων