παράπεισον δὲ σόν, ὤ, λισσόμεθʼ, ἐλθεῖντέκνον Ἰσμηνὸν ἐμάν τʼ ἐς χέρα θεῖναινεκύων θαλερᾷ σώματʼ ἀλαίνοντʼ ἄταφα.

Χορός— ὁσίως οὔχ, ὑπʼ ἀνάγκας δὲ προπίπτου-σα προσαιτοῦσʼ ἔμολον δε-ξιπύρους θεῶν θυμέλας·ἔχομεν δʼ ἔνδικα, καὶ σοίτι πάρεστι σθένος ὥστʼ εὐτεκνίᾳ δυσ-τυχίαν τὰν παρʼ ἐμοὶκαθελεῖν· οἰκτρὰ δὲ πάσχουσʼ ἱκετεύωσὸν ἐμοὶ παῖδα ταλαίνᾳ ʼν χερὶ θεῖναινέκυν, ἀμφιβαλεῖν λυγρὰ μέλη παιδὸς ἐμοῦ.

Χορός— ἀγὼν ὅδʼ ἄλλος ἔρχεται γόων γόωνδιάδοχος, ἀχοῦσι προσπόλων χέρες.ἴτʼ ὦ ξυνῳδοὶ κτύποι,ἴτʼ ὦ ξυναλγηδόνες,χορὸν τὸν Ἅιδας σέβει,διὰ παρῇδος ὄνυχα λευκὸναἱματοῦτε χρῶτά τε φόνιον·τὰ γὰρ φθιτῶν