θάψω νεκροὺς γῆς ἐξελὼν Ἀσωπίας.Κῆρυξἐν ἀσπίσιν σοι πρῶτα κινδυνευτέον.Θησεύςπολλοὺς ἔτλην δὴ χἁτέρους ἄλλους πόνους.Κῆρυξἦ πᾶσιν οὖν σʼ ἔφυσεν ἐξαρκεῖν πατήρ;Θησεύςὅσοι γʼ ὑβρισταί· χρηστὰ δʼ οὐ κολάζομεν.Κῆρυξπράσσειν σὺ πόλλʼ εἴωθας ἥ τε σὴ πόλις.Θησεύςτοιγὰρ πονοῦσα πολλὰ πόλλʼ εὐδαιμονεῖ.Κῆρυξἔλθʼ, ὥς σε λόγχη σπαρτὸς ἐν πόλει λάβῃ.Θησεύςτίς δʼ ἐκ δράκοντος θοῦρος ἂν γένοιτʼ Ἄρης;Κῆρυξγνώσῃ σὺ πάσχων· νῦν δʼ ἔτʼ εἶ νεανίας.Θησεύςοὔτοι μʼ ἐπαρεῖς ὥστε θυμῶσαι φρέναςτοῖς σοῖσι κόμποις· ἀλλʼ ἀποστέλλου χθονός,λόγους ματαίους οὕσπερ ἠνέγκω λαβών.περαίνομεν γὰρ οὐδέν.ὁρμᾶσθαι χρεὼνπάντʼ ἄνδρʼ ὁπλίτην ἁρμάτων τʼ ἐπεμβάτην,μοναμπύκων τε φάλαρα κινεῖσθαι στόμαἀφρῷ καταστάζοντα Καδμείαν χθόνα.χωρήσομαι γὰρ ἑπτὰ πρὸς Κάδμου πύλαςαὐτὸς σίδηρον ὀξὺν ἐν χεροῖν ἔχων