θεῖτʼ ὀνήσας.
Χορός— καλὸν δʼ ἄγαλμα πόλεσιν εὐσεβὴς πόνοςχάριν τʼ ἔχει τὰν ἐς αἰεί.τί μοι πόλις κρανεῖ ποτʼ; ἆρα φίλιά μοιτεμεῖ, καὶ τέκνοις ταφὰς ληψόμεσθα;
Χορός— ἄμυνε ματρί, πόλις, ἄμυνε, Παλλάδος,νόμους βροτῶν μὴ μιαίνειν.σύ τοι σέβεις δίκαν, τὸ δʼ ἧσσον ἀδικίᾳνέμεις, δυστυχῆ τʼ ἀεὶ πάντα ῥύῃ.
Θησεύςτέχνην μὲν αἰεὶ τήνδʼ ἔχων ὑπηρετεῖςπόλει τε κἀμοί, διαφέρων κηρύγματα·ἐλθὼν δʼ ὑπέρ τʼ Ἀσωπὸν Ἰσμηνοῦ θʼ ὕδωρσεμνῷ τυράννῳ φράζε Καδμείων τάδε·Θησεύς σʼ ἀπαιτεῖ πρὸς χάριν θάψαι νεκρούς,συγγείτονʼ οἰκῶν γαῖαν, ἀξιῶν τυχεῖν,φίλον τε θέσθαι πάντʼ Ἐρεχθειδῶν λεών.κἂν μὲν θέλωσιν, αἰνέσας παλίσσυτοςστεῖχʼ· ἢν δʼ ἀπιστῶσʼ, οἵδε δεύτεροι λόγοι·Κῶμον δέχεσθαι τὸν ἐμὸν ἀσπιδηφόρον.στρατὸς δὲ θάσσει κἀξετάζεται παρὼν