ἄλλων τʼ ἰόντων ἐμποδὼν θήσειν δόρυ.ἢν δʼ ὅρκον ἐκλιπόντες ἔλθωσιν, πάλινκακῶς ὀλέσθαι πρόστρεπʼ Ἀργείων χθόνα.ἐν ᾧ δὲ τέμνειν σφάγια χρή σʼ, ἄκουέ μου.ἔστιν τρίπους σοι χαλκόπους ἔσω δόμων,ὃν Ἰλίου ποτʼ ἐξαναστήσας βάθρασπουδὴν ἐπʼ ἄλλην Ἡρακλῆς ὁρμώμενοςστῆσαί σʼ ἐφεῖτο Πυθικὴν πρὸς ἐσχάραν.ἐν τῷδε λαιμοὺς τρεῖς τριῶν μήλων τεμὼνἔγγραψον ὅρκους τρίποδος ἐν κοίλῳ κύτει,κἄπειτα σῴζειν θεῷ δὸς ᾧ Δελφῶν μέλει,μνημεῖά θʼ ὅρκων μαρτύρημά θʼ Ἑλλάδι.ᾗ δʼ ἂν διοίξῃς σφάγια καὶ τρώσῃς φόνονὀξύστομον μάχαιραν ἐς γαίας μυχοὺς