ὦ θύγατερ, οὐ μὴ μῦθον ἐς πολλοὺς ἐρεῖς.Εὐάδνητοῦτʼ αὐτὸ χρῄζω, πάντας Ἀργείους μαθεῖν.Ἶφιςἀλλʼ οὐδέ τοί σοι πείσομαι δρώσῃ τάδε.Εὐάδνηὅμοιον· οὐ γὰρ μὴ κίχῃς μʼ ἑλὼν χερί.καὶ δὴ παρεῖται σῶμα — σοὶ μὲν οὐ φίλον,ἡμῖν δὲ καὶ τῷ συμπυρουμένῳ πόσει.

Χορόςἰώ, γύναι, δεινὸν ἔργον ἐξειργάσω.Ἶφιςἀπωλόμην δύστηνος, Ἀργείων κόραι.

Χορόςἒ ἔ, σχέτλια τάδε παθών,τὸ πάντολμον ἔργον ὄψῃ τάλας.Ἶφιςοὐκ ἄν τινʼ εὕροιτʼ ἄλλον ἀθλιώτερον.

Χορόςἰὼ τάλας·μετέλαχες τύχας Οἰδιπόδα, γέρον,μέρος καὶ σὺ καὶ πόλις ἐμὰ τλάμων.Ἶφιςοἴμοι· τί δὴ βροτοῖσιν οὐκ ἔστιν τόδε,νέους δὶς εἶναι καὶ γέροντας αὖ πάλιν;ἀλλʼ ἐν δόμοις μὲν ἤν τι μὴ καλῶς ἔχῃ,γνώμαισιν ὑστέραισιν ἐξορθούμεθα,αἰῶνα δʼ οὐκ ἔξεστιν. εἰ δʼ ἦμεν νέοιδὶς καὶ γέροντες, εἴ τις ἐξημάρτανε,