ὄρνις τις ὡσεὶ Καπανέως ὑπὲρ πυρᾶςδύστηνον αἰώρημα κουφίζω, πάτερ.Ἶφιςτέκνον, τίς αὔρα; τίς στόλος; τίνος χάρινδόμων ὑπεκβᾶσʼ ἦλθες ἐς τήνδε χθόνα;Εὐάδνηὀργὴν λάβοις ἂν τῶν ἐμῶν βουλευμάτωνκλύων· ἀκοῦσαι δʼ οὔ σε βούλομαι, πάτερ.Ἶφιςτί δʼ; οὐ δίκαιον πατέρα τὸν σὸν εἰδέναι;Εὐάδνηκριτὴς ἂν εἴης οὐ σοφὸς γνώμης ἐμῆς.Ἶφιςσκευῇ δὲ τῇδε τοῦ χάριν κοσμεῖς δέμας;Εὐάδνηθέλει τι κλεινὸν οὗτος ὁ στολμός, πάτερ.Ἶφιςὡς οὐκ ἐπʼ ἀνδρὶ πένθιμος πρέπεις ὁρᾶν.Εὐάδνηἐς γάρ τι πρᾶγμα νεοχμὸν ἐσκευάσμεθα.Ἶφιςκἄπειτα τύμβῳ καὶ πυρᾷ φαίνῃ πέλας;Εὐάδνηἐνταῦθα γὰρ δὴ καλλίνικος ἔρχομαι.Ἶφιςνικῶσα νίκην τίνα; μαθεῖν χρῄζω σέθεν.Εὐάδνηπάσας γυναῖκας ἃς δέδορκεν ἥλιος.Ἶφιςἔργοις Ἀθάνας ἢ φρενῶν εὐβουλίᾳ;Εὐάδνηἀρετῇ· πόσει γὰρ συνθανοῦσα κείσομαι.Ἶφιςτί φῄς; τί τοῦτʼ αἴνιγμα σημαίνεις σαθρόν;Εὐάδνηᾄσσω θανόντος Καπανέως τήνδʼ ἐς πυράν.