εἰσὶν παρʼ ἡμῖν οὐδὲν ἧσσον ἄθλιαιγραῖαι γυναῖκες ἠδὲ πρεσβῦται σέθεν,νύμφαι τʼ ἀρίστων νυμφίων τητώμεναι,ὧν ἥδε κεύθει σώματʼ Ἰδαία κόνις.τόλμα τάδʼ. ἡμεῖς δʼ, εἰ κακῶς νομίζομεντιμᾶν τὸν ἐσθλόν, ἀμαθίαν ὀφλήσομεν·οἱ βάρβαροι δὲ μήτε τοὺς φίλους φίλουςἡγεῖσθε, μήτε τοὺς καλῶς τεθνηκόταςθαυμάζεθʼ, ὡς ἂν ἡ μὲν Ἑλλὰς εὐτυχῇ,ὑμεῖς δʼ ἔχηθʼ ὅμοια τοῖς βουλεύμασιν.Χορόςαἰαῖ· τὸ δοῦλον ὡς κακὸν πέφυκʼ ἀεὶτολμᾷ θʼ ἃ μὴ χρή, τῇ βίᾳ νικώμενον.Ἑκάβηὦ θύγατερ, οὑμοὶ μὲν λόγοι πρὸς αἰθέραφροῦδοι μάτην ῥιφέντες ἀμφὶ σοῦ φόνου·σὺ δʼ, εἴ τι μείζω δύναμιν ἢ μήτηρ ἔχεις,σπούδαζε πάσας ὥστʼ ἀηδόνος στόμαφθογγὰς ἱεῖσα, μὴ στερηθῆναι βίου.πρόσπιπτε δʼ οἰκτρῶς τοῦδʼ Ὀδυσσέως γόνυκαὶ πεῖθʼ — ἔχεις δὲ πρόφασιν· ἔστι γὰρ τέκνακαὶ τῷδε — τὴν σὴν ὥστʼ ἐποικτῖραι τύχην.