ἔκ τε γεραιᾶς χερὸς ὁρμήσων.ἀλλʼ ἴθι ναούς, ἴθι πρὸς βωμούς,ἵζʼ Ἀγαμέμνονος ἱκέτις γονάτων,κήρυσσε θεοὺς τούς τʼ οὐρανίδαςτούς θʼ ὑπὸ γαῖαν.ἢ γάρ σε λιταὶ διακωλύσουσʼὀρφανὸν εἶναι παιδὸς μελέας,ἢ δεῖ σʼ ἐπιδεῖν τύμβου προπετῆφοινισσομένην αἵματι παρθένονἐκ χρυσοφόρουδειρῆς νασμῷ μελαναυγεῖ.
Ἑκάβηοἲ ἐγὼ μελέα, τί ποτʼ ἀπύσω;ποίαν ἀχώ, ποῖον ὀδυρμόν,δειλαία δειλαίου γήρως,δουλείας τᾶς οὐ τλατᾶς,τᾶς οὐ φερτᾶς; οἴμοι.τίς ἀμύνει μοι; ποία γέννα,ποία δὲ πόλις; φροῦδος πρέσβυς,φροῦδοι παῖδες.ποίαν ἢ ταύταν ἢ κείναν