ἢ συγγενὴς ὤν, ἢ τίνʼ αἰτίαν ἔχων;ἢ σῆς ἔμελλον γῆς τεμεῖν βλαστήματαπλεύσαντες αὖθις; τίνα δοκεῖς πείσειν τάδε;ὁ χρυσός, εἰ βούλοιο τἀληθῆ λέγειν,ἔκτεινε τὸν ἐμὸν παῖδα, καὶ κέρδη τὰ σά.ἐπεὶ δίδαξον τοῦτο· πῶς, ὅτʼ εὐτύχειΤροία, πέριξ δὲ πύργος εἶχʼ ἔτι πτόλιν,ἔζη τε Πρίαμος Ἕκτορός τʼ ἤνθει δόρυ,τί δʼ οὐ τότʼ, εἴπερ τῷδʼ ἐβουλήθης χάρινθέσθαι, τρέφων τὸν παῖδα κἀν δόμοις ἔχωνἔκτεινας ἢ ζῶντʼ ἦλθες Ἀργείοις ἄγων;ἀλλʼ ἡνίχʼ ἡμεῖς οὐκέτʼ ἐσμὲν ἐν φάει — καπνῷ δʼ ἐσήμηνʼ ἄστυ — πολεμίων ὕπο,ξένον κατέκτας σὴν μολόντʼ ἐφʼ ἑστίαν.πρὸς τοῖσδε νῦν ἄκουσον, ὡς φανῇς κακός.χρῆν σʼ, εἴπερ ἦσθα τοῖς Ἀχαιοῖσιν φίλος,τὸν χρυσὸν ὃν φῂς οὐ σὸν ἀλλὰ τοῦδʼ ἔχεινδοῦναι φέροντα πενομένοις τε καὶ χρόνονπολὺν πατρῴας γῆς ἀπεξενωμένοις·