ὤμοι, τυφλοῦμαι φέγγος ὀμμάτων τάλας.Χορός— ἠκούσατʼ ἀνδρὸς Θρῃκὸς οἰμωγήν, φίλαι;Πολυμήστωρὤμοι μάλʼ αὖθις, τέκνα, δυστήνου σφαγῆς.Χορός— φίλαι, πέπρακται καίνʼ ἔσω δόμων κακά.Πολυμήστωρἀλλʼ οὔτι μὴ φύγητε λαιψηρῷ ποδί·βάλλων γὰρ οἴκων τῶνδʼ ἀναρρήξω μυχούς.Χορός— ἰδού, βαρείας χειρὸς ὁρμᾶται βέλος.— βούλεσθʼ ἐπεσπέσωμεν; ὡς ἀκμὴ καλεῖἙκάβῃ παρεῖναι Τρῳάσιν τε συμμάχους.Ἑκάβηἄρασσε, φείδου μηδέν, ἐκβάλλων πύλας·οὐ γάρ ποτʼ ὄμμα λαμπρὸν ἐνθήσεις κόραις,οὐ παῖδας ὄψῃ ζῶντας οὓς ἔκτεινʼ ἐγώ.Χορόςἦ γὰρ καθεῖλες Θρῇκα, καὶ κρατεῖς, ξένον,δέσποινα, καὶ δέδρακας οἷάπερ λέγεις;Ἑκάβηὄψῃ νιν αὐτίκʼ ὄντα δωμάτων πάροςτυφλὸν τυφλῷ στείχοντα παραφόρῳ ποδί,παίδων τε δισσῶν σώμαθʼ, οὓς ἔκτεινʼ ἐγὼσὺν ταῖς ἀρίσταις Τρῳάσιν· δίκην δέ μοιδέδωκε. χωρεῖ δʼ, ὡς ὁρᾷς, ὅδʼ ἐκ δόμων.ἀλλʼ ἐκποδὼν ἄπειμι κἀποστήσομαι