γέρων ἐκεῖνος ὥστε σ’ ὠφελεῖν παρών.Ἀνδρομάχηκαὶ μὴν ἔπεμψ’ ἐπ’ αὐτὸν οὐχ ἅπαξ μόνον.Θεράπαιναμῶν οὖν δοκεῖς σου φροντίσαι τιν’ ἀγγέλων;Ἀνδρομάχηπόθεν; θέλεις οὖν ἄγγελος σύ μοι μολεῖν;Θεράπαινατί δῆτα φήσω χρόνιος οὖσ’ ἐκ δωμάτων;Ἀνδρομάχηπολλὰς ἂν εὕροις μηχανάς· γυνὴ γὰρ εἶ.Θεράπαινακίνδυνος· Ἑρμιόνη γὰρ οὐ σμικρὸν φύλαξ.Ἀνδρομάχηὁρᾷς; ἀπαυδᾷς ἐν κακοῖς φίλοισι σοῖς.Θεράπαιναοὐ δῆτα· μηδὲν τοῦτ’ ὀνειδίσῃς ἐμοί.ἀλλ’ εἶμ’, ἐπεί τοι κοὐ περίβλεπτος βίοςδούλης γυναικός, ἤν τι καὶ πάθω κακόν.Ἀνδρομάχηχώρει νυν· ἡμεῖς δ’, οἷσπερ ἐγκείμεσθ’ ἀεὶθρήνοισι καὶ γόοισι καὶ δακρύμασι,πρὸς αἰθέρ’ ἐκτενοῦμεν· ἐμπέφυκε γὰργυναιξὶ τέρψις τῶν παρεστώτων κακῶνἀνὰ στόμ’ ἀεὶ καὶ διὰ γλώσσης ἔχειν.πάρεστι δ’ οὐχ ἓν ἀλλὰ πολλά μοι στένειν,πόλιν πατρῴαν τὸν θανόντα θ’ Ἕκτοραστερρόν τε τὸν ἐμὸν δαίμον’ ᾧ συνεζύγηνδούλειον ἦμαρ εἰσπεσοῦσ’ ἀναξίως.