καὶ νῦν φέρουσά σοι νέους ἥκω λόγους,φόβῳ μέν, εἴ τις δεσποτῶν αἰσθήσεται,οἴκτῳ δὲ τῷ σῷ· δεινὰ γὰρ βουλεύεταιΜενέλαος εἰς σὲ παῖς θ’, ἅ σοι φυλακτέα.Ἀνδρομάχηὦ φιλτάτη σύνδουλε—σύνδουλος γὰρ εἶτῇ πρόσθ’ ἀνάσσῃ τῇδε, νῦν δὲ δυστυχεῖ—τί δρῶσι; ποίας μηχανὰς πλέκουσιν αὖ,κτεῖναι θέλοντες τὴν παναθλίαν ἐμέ;θεράπαινατὸν παῖδά σου μέλλουσιν, ὦ δύστηνε σύ,κτείνειν, ὃν ἔξω δωμάτων ὑπεξέθου.Ἀνδρομάχηοἴμοι· πέπυσται τὸν ἐμὸν ἔκθετον γόνον;πόθεν ποτ’; ὦ δύστηνος, ὡς ἀπωλόμην.Θεράπαιναοὐκ οἶδ’, ἐκείνων δ’ ᾐσθόμην ἐγὼ τάδε·φροῦδος δ’ ἐπ’ αὐτὸν Μενέλεως δόμων ἄπο.Ἀνδρομάχηἀπωλόμην ἄρ’. ὦ τέκνον, κτενοῦσί σεδισσοὶ λαβόντες γῦπες· ὁ δὲ κεκλημένοςπατὴρ ἔτ’ ἐν Δελφοῖσι τυγχάνει μένων.Θεράπαιναδοκῶ γὰρ οὐκ ἂν ὧδέ σ’ ἂν πράσσειν κακῶςκείνου παρόντος· νῦν δ’ ἔρημος εἶ φίλων.Ἀνδρομάχηοὐδ’ ἀμφὶ Πηλέως ἦλθεν, ὡς ἥξοι, φάτις;