τὰ μὲν γὰρ ἄλλα δεύτερ’ ἂν πάσχοι γυνή,ἀνδρὸς δ’ ἁμαρτάνουσ’ ἁμαρτάνει βίου.δούλων δ’ ἐκεῖνον τῶν ἐμῶν ἄρχειν χρεὼνκαὶ τῶν ἐκείνου τοὺς ἐμούς, ἡμᾶς τε πρός·φίλων γὰρ οὐδὲν ἴδιον, οἵτινες φίλοιὀρθῶς πεφύκασ’, ἀλλὰ κοινὰ χρήματα.μένων δὲ τοὺς ἀπόντας, εἰ μὴ θήσομαιτἄμ’ ὡς ἄριστα, φαῦλός εἰμι κοὐ σοφός.ἀλλ’ ἐξανίστω τῶνδ’ ἀνακτόρων θεᾶς·ὡς, ἢν θάνῃς σύ, παῖς ὅδ’ ἐκφεύγει μόρον,σοῦ δ’ οὐ θελούσης κατθανεῖν, τόνδε κτενῶ.δυοῖν δ’ ἀνάγκη θατέρῳ λιπεῖν βίον.Ἀνδρομάχηοἴμοι, πικρὰν κλήρωσιν αἵρεσίν τέ μοιβίου καθίστης· καὶ λαχοῦσά γ’ ἀθλίακαὶ μὴ λαχοῦσα δυστυχὴς καθίσταμαι.ὦ μεγάλα πράσσων αἰτίας μικρᾶς πέρι,πιθοῦ· τί καίνεις μ’; ἀντὶ τοῦ; ποίαν πόλινπρούδωκα; τίνα σῶν ἔκτανον παίδων ἐγώ;ποῖον δ’ ἔπρησα δῶμ’; ἐκοιμήθην βίᾳσὺν δεσπόταισι· κᾆτ’ ἔμ’, οὐ κεῖνον κτενεῖς,