ἔκτεινας ἂν τάσδ’; εἶτ’ ἀπληστίαν λέχουςπάσαις γυναιξὶ προστιθεῖσ’ ἂν ηὑρέθης.αἰσχρόν γε· καίτοι χείρον’ ἀρσένων νόσονταύτην νοσοῦμεν, ἀλλὰ προύστημεν καλῶς.ὦ φίλταθ’ Ἕκτορ, ἀλλ’ ἐγὼ τὴν σὴν χάρινσοὶ καὶ ξυνήρων, εἴ τί σε σφάλλοι Κύπρις,καὶ μαστὸν ἤδη πολλάκις νόθοισι σοῖςἐπέσχον, ἵνα σοι μηδὲν ἐνδοίην πικρόν.καὶ ταῦτα δρῶσα τῇ ἀρετῇ προσηγόμηνπόσιν· σὺ δ’ οὐδὲ ῥανίδ’ ὑπαιθρίας δρόσουτῷ σῷ προσίζειν ἀνδρὶ δειμαίνουσ’ ἐᾷς.μὴ τὴν τεκοῦσαν τῇ φιλανδρίᾳ, γύναι,ζήτει παρελθεῖν· τῶν κακῶν γὰρ μητέρωνφεύγειν τρόπους χρὴ τέκν’, ὅσοις ἔνεστι νοῦς.Χορόςδέσποιν’, ὅσον σοι ῥᾳδίως προσίσταται,τοσόνδε πείθου τῇδε συμβῆναι λόγοις.Ἑρμιόνητί σεμνομυθεῖς κεἰς ἀγῶν’ ἔρχῃ λόγων,ὡς δὴ σὺ σώφρων, τἀμὰ δ’ οὐχὶ σώφρονα;Ἀνδρομάχηοὔκουν ἐφ’ οἷς γε νῦν καθέστηκας λόγοις.Ἑρμιόνηὁ νοῦς ὁ σός μοι μὴ ξυνοικοίη, γύναι.