δεινὸν σοφιστὴν εἶπας, ὅστις εὖ φρονεῖντοὺς μὴ φρονοῦντας δυνατός ἐστ’ ἀναγκάσαι.ἀλλ’ οὐ γὰρ ἐν δέοντι λεπτουργεῖς, πάτερ,δέδοικα μή σου γλῶσσ’ ὑπερβάλῃ κακοῖς.Θησεύςφεῦ, χρῆν βροτοῖσι τῶν φίλων τεκμήριονσαφές τι κεῖσθαι καὶ διάγνωσιν φρενῶν,ὅστις τ’ ἀληθής ἐστιν ὅς τε μὴ φίλος,δισσάς τε φωνὰς πάντας ἀνθρώπους ἔχειν,τὴν μὲν δικαίαν, τὴν δ’ ὅπως ἐτύγχανεν,ὡς ἡ φρονοῦσα τἄδικ’ ἐξηλέγχετοπρὸς τῆς δικαίας, κοὐκ ἂν ἠπατώμεθα.Ἱππόλυτοςἀλλ’ ἦ τις ἐς σὸν οὖς με διαβαλὼν ἔχειφίλων, νοσοῦμεν δ’ οὐδὲν ὄντες αἴτιοι;ἔκ τοι πέπληγμαι· σοὶ γὰρ ἐκπλήσσουσί μελόγοι παραλλάσσοντες ἔξεδροι φρενῶν.Θησεύςφεῦ τῆς βροτείας· ποῖ προβήσεται; φρενός.τί τέρμα τόλμης καὶ θράσους γενήσεται;εἰ γὰρ κατ’ ἀνδρὸς βίοτον ἐξογκώσεται,ὁ δ’ ὕστερος τοῦ πρόσθεν εἰς ὑπερβολὴνπανοῦργος ἔσται, θεοῖσι προσβαλεῖν χθονὶ