εὔφημος ἴσθι.Φαίδρακαὶ σύ γ’ εὖ με νουθέτει.ἐγὼ δὲ Κύπριν, ἥπερ ἐξόλλυσί με,ψυχῆς ἀπαλλαχθεῖσα τῇδ’ ἐν ἡμέρᾳτέρψω· πικροῦ δ’ ἔρωτος ἡσσηθήσομαι.ἀτὰρ κακόν γε χἁτέρῳ γενήσομαιθανοῦσ’, ἵν’ εἰδῇ μὴ ’πὶ τοῖς ἐμοῖς κακοῖςὑψηλὸς εἶναι· τῆς νόσου δὲ τῆσδέ μοικοινῇ μετασχὼν σωφρονεῖν μαθήσεται.

ΧορόςἨλιβάτοις ὑπὸ κευθμῶσι γενοίμαν,ἵνα με πτεροῦσσαν ὄρνιν ἀγέλῃσιποταναῖς θεὸς ἐνθείη·ἀρθείην δ’ ἐπὶ πόντιονκῦμα τᾶς Ἀδριηνᾶςἀκτᾶς Ἠριδανοῦ θ’ ὕδωρ·ἔνθα πορφύρεον σταλάσ-σουσιν ἐς οἶδμα πατρὸς τάλαι-ναι κόραι Φαέθοντος οἴ-κτῳ δακρύωντὰς ἠλεκτροφαεῖς αὐγάς.