χρῆν δ’ ἐς γυναῖκα πρόσπολον μὲν οὐ περᾶν,ἄφθογγα δ’ αὐταῖς συγκατοικίζειν δάκηθηρῶν, ἵν’ εἶχον μήτε προσφωνεῖν τιναμήτ’ ἐξ ἐκείνων φθέγμα δέξασθαι πάλιν.νῦν δ’ αἳ μὲν ἔνδον δρῶσιν αἱ κακαὶ κακὰβουλεύματ’, ἔξω δ’ ἐκφέρουσι πρόσπολοι.ὡς καὶ σύ γ’ ἡμῖν πατρός, ὦ κακὸν κάρα,λέκτρων ἀθίκτων ἦλθες ἐς συναλλαγάς·ἁγὼ ῥυτοῖς νασμοῖσιν ἐξομόρξομαι,ἐς ὦτα κλύζων. πῶς ἂν οὖν εἴην κακός,ὃς οὐδ’ ἀκούσας τοιάδ’ ἁγνεύειν δοκῶ;εὖ δ’ ἴσθι, τοὐμόν σ’ εὐσεβὲς σῴζει, γύναι·εἰ μὴ γὰρ ὅρκοις θεῶν ἄφαρκτος ᾑρέθην,οὐκ ἄν ποτ’ ἔσχον μὴ οὐ τάδ’ ἐξειπεῖν πατρί.νῦν δ’ ἐκ δόμων μέν, ἔστ’ ἂν ἔκδημος χθονὸςΘησεύς, ἄπειμι· σῖγα δ’ ἕξομεν στόμα.θεάσομαι δὲ σὺν πατρὸς μολὼν ποδὶπῶς νιν προσόψῃ καὶ σὺ καὶ δέσποινα σή·τῆς σῆς δὲ τόλμης εἴσομαι γεγευμένος.ὄλοισθε. μισῶν δ’ οὔποτ’ ἐμπλησθήσομαι