προσῆγον ἄν σε δεῦρο· νῦν δ’ ἀγὼν μέγαςσῶσαι βίον σόν, κοὐκ ἐπίφθονον τόδε.Φαίδραὦ δεινὰ λέξασ’, οὐχὶ συγκλῄσεις στόμακαὶ μὴ μεθήσεις αὖθις αἰσχίστους λόγους;Τροφόςαἴσχρ’, ἀλλ’ ἀμείνω τῶν καλῶν τάδ’ ἐστί σοι.κρεῖσσον δὲ τοὔργον, εἴπερ ἐκσώσει γέ σε,ἢ τοὔνομ’, ᾧ σὺ κατθανῇ γαυρουμένη.Φαίδρακαὶ μή σε πρὸς θεῶν — εὖ λέγεις γάρ, αἰσχρὰ δέ —πέρα προβῇς τῶνδ’· ὡς ὑπείργασμαι μὲν εὖψυχὴν ἔρωτι, τᾀσχρὰ δ’ ἢν λέγῃς καλῶς,ἐς τοῦθ’ ὃ φεύγω νῦν ἀναλωθήσομαι.Τροφόςεἴ τοι δοκεῖ σοι, χρῆν μὲν οὔ σ’ ἁμαρτάνειν·εἰ δ’ οὖν, πιθοῦ μοι· δευτέρα γὰρ ἡ χάρις.ἔστιν κατ’ οἴκους φίλτρα μοι θελκτήριαἔρωτος, ἦλθε δ’ ἄρτι μοι γνώμης ἔσω,ἅ σ’ οὔτ’ ἐπ’ αἰσχροῖς οὔτ’ ἐπὶ βλάβῃ φρενῶνπαύσει νόσου τῆσδ’, ἢν σὺ μὴ γένῃ κακή.δεῖ δ’ ἐξ ἐκείνου δή τι τοῦ ποθουμένουσημεῖον, ἢ λόγον τιν’ ἢ πέπλων ἄπολαβεῖν, συνάψαι τ’ ἐκ δυοῖν μίαν χάριν.