σύ τ’, ὦ τάλαιν’ ὅμαιμε, Διονύσου δάμαρ,Τροφόςτέκνον, τί πάσχεις; συγγόνους κακορροθεῖς;Φαίδρατρίτη δ’ ἐγὼ δύστηνος ὡς ἀπόλλυμαι.Τροφόςἔκ τοι πέπληγμαι· ποῖ προβήσεται λόγος;Φαίδραἐκεῖθεν ἡμεῖς, οὐ νεωστί, δυστυχεῖς.Τροφόςοὐδέν τι μᾶλλον οἶδ’ ἃ βούλομαι κλύειν.Φαίδραφεῦ·πῶς ἂν σύ μοι λέξειας ἁμὲ χρὴ λέγειν;Τροφόςοὐ μάντις εἰμὶ τἀφανῆ γνῶναι σαφῶς.Φαίδρατί τοῦθ’, ὃ δὴ λέγουσιν ἀνθρώπους, ἐρᾶν;Τροφόςἥδιστον, ὦ παῖ, ταὐτὸν ἀλγεινόν θ’ ἅμα.Φαίδραἡμεῖς ἂν εἶμεν θατέρῳ κεχρημένοι.Τροφόςτί φῄς; ἐρᾷς, ὦ τέκνον; ἀνθρώπων τίνος;Φαίδραὅστις ποθ’ οὗτός ἐσθ’, ὁ τῆς Ἀμαζόνος ΤροφόςἹππόλυτον αὐδᾷς;Φαίδρασοῦ τάδ’, οὐκ ἐμοῦ κλύεις.Τροφόςοἴμοι, τί λέξεις, τέκνον; ὥς μ’ ἀπώλεσας.γυναῖκες, οὐκ ἀνασχέτ’· οὐκ ἀνέξομαιζῶσ’· ἐχθρὸν ἦμαρ, ἐχθρὸν εἰσορῶ φάος.ῥίψω μεθήσω σῶμ’, ἀπαλλαχθήσομαι