γυναῖκες, ἄλλως τούσδε μοχθοῦμεν πόνους,ἴσον δ’ ἄπεσμεν τῷ πρίν· οὔτε γὰρ τότελόγοις ἐτέγγεθ’ ἥδε νῦν τ’ οὐ πείθεται. — ἀλλ’ ἴσθι μέντοι — πρὸς τάδ’ αὐθαδεστέραγίγνου θαλάσσης — εἰ θανῇ, προδοῦσα σοὺςπαῖδας πατρῴων μὴ μεθέξοντας δόμων,μὰ τὴν ἄνασσαν ἱππίαν Ἀμαζόνα,ἣ σοῖς τέκνοισι δεσπότην ἐγείνατονόθον φρονοῦντα γνήσι’, οἶσθά νιν καλῶς,ἹππόλυτονΦαίδραοἴμοι.Τροφόςθιγγάνει σέθεν τόδε;Φαίδραἀπώλεσάς με, μαῖα, καί σε πρὸς θεῶντοῦδ’ ἀνδρὸς αὖθις λίσσομαι σιγᾶν πέρι.Τροφόςὁρᾷς; φρονεῖς μὲν εὖ, φρονοῦσα δ’ οὐ θέλειςπαῖδάς τ’ ὀνῆσαι καὶ σὸν ἐκσῶσαι βίον.Φαίδραφιλῶ τέκν’· ἄλλῃ δ’ ἐν τύχῃ χειμάζομαι.Τροφόςἁγνὰς μέν, ὦ παῖ, χεῖρας αἵματος φορεῖς;Φαίδραχεῖρες μὲν ἁγναί, φρὴν δ’ ἔχει μίασμά τι.Τροφόςμῶν ἐξ ἐπακτοῦ πημονῆς ἐχθρῶν τινος;