τόσῳ δέ γ’ ἧσσον ἢ πάρος πέποιθά σοι·γυνὴ γὰρ ὀξύθυμος, ὡς δ’ αὔτως ἀνήρ,ῥᾴων φυλάσσειν ἢ σιωπηλὸς σοφός.ἀλλ’ ἔξιθ’ ὡς τάχιστα, μὴ λόγους λέγε·ὡς ταῦτ’ ἄραρε, κοὐκ ἔχεις τέχνην ὅπωςμενεῖς παρ’ ἡμῖν οὖσα δυσμενὴς ἐμοί.Μήδειαμή, πρός σε γονάτων τῆς τε νεογάμου κόρης.Κρέωνλόγους ἀναλοῖς· οὐ γὰρ ἂν πείσαις ποτέ.Μήδειαἀλλ’ ἐξελᾷς με κοὐδὲν αἰδέσῃ λιτάς;Κρέωνφιλῶ γὰρ οὐ σὲ μᾶλλον ἢ δόμους ἐμούς.Μήδειαὦ πατρίς, ὥς σου κάρτα νῦν μνείαν ἔχω.Κρέωνπλὴν γὰρ τέκνων ἔμοιγε φίλτατον πολύ.Μήδειαφεῦ φεῦ, βροτοῖς ἔρωτες ὡς κακὸν μέγα.Κρέωνὅπως ἄν, οἶμαι, καὶ παραστῶσιν τύχαι.ΜήδειαΖεῦ, μὴ λάθοι σε τῶνδ’ ὃς αἴτιος κακῶν.Κρέωνἕρπ’, ὦ ματαία, καί μ’ ἀπάλλαξον πόνων.Μήδειαπονοῦμεν ἡμεῖς κοὐ πόνων κεχρήμεθα.Κρέωντάχ’ ἐξ ὀπαδῶν χειρὸς ὠσθήσῃ βίᾳ.Μήδειαμὴ δῆτα τοῦτό γ’, ἀλλά σ’ αἰτοῦμαι, Κρέον . . .Κρέωνὄχλον παρέξεις, ὡς ἔοικας, ὦ γύναι.