κἄπειτ’ ἔκανες;Μήδειασέ γε πημαίνουσ’.Ἰάσωνὤμοι, φιλίου χρῄζω στόματοςπαίδων ὁ τάλας προσπτύξασθαι.Μήδειανῦν σφε προσαυδᾷς, νῦν ἀσπάζῃ,τότ’ ἀπωσάμενος.Ἰάσωνδός μοι πρὸς θεῶνμαλακοῦ χρωτὸς ψαῦσαι τέκνων.