τὰ θνητὰ δ’ οὐ νῦν πρῶτον ἡγοῦμαι σκιάν,οὐδ’ ἂν τρέσας εἴποιμι τοὺς σοφοὺς βροτῶνδοκοῦντας εἶναι καὶ μεριμνητὰς λόγωντούτους μεγίστην ζημίαν ὀφλισκάνειν.θνητῶν γὰρ οὐδείς ἐστιν εὐδαίμων ἀνήρ·ὄλβου δ’ ἐπιρρυέντος εὐτυχέστεροςἄλλου γένοιτ’ ἂν ἄλλος, εὐδαίμων δ’ ἂν οὔ.Χορόςἔοιχ’ ὁ δαίμων πολλὰ τῇδ’ ἐν ἡμέρᾳ