τίς σ’ ὧδ’ ἀτίμως δαιμόνων ἀπώλεσε;τίς τὸν γέροντα τύμβον ὀρφανὸν σέθεντίθησιν; οἴμοι, συνθάνοιμί σοι, τέκνον.ἐπεὶ δὲ θρήνων καὶ γόων ἐπαύσατο,χρῄζων γεραιὸν ἐξαναστῆσαι δέμαςπροσείχεθ’ ὥστε κισσὸς ἔρνεσιν δάφνηςλεπτοῖσι πέπλοις, δεινὰ δ’ ἦν παλαίσματα·ὃ μὲν γὰρ ἤθελ’ ἐξαναστῆσαι γόνυ,