εἶτ’ ἀντίμολπον ἧκεν ὀλολυγῆς μέγανκωκυτόν. εὐθὺς δ’ ἣ μὲν ἐς πατρὸς δόμουςὥρμησεν, ἣ δὲ πρὸς τὸν ἀρτίως πόσινφράσουσα νύμφης συμφοράν· ἅπασα δὲστέγη πυκνοῖσιν ἐκτύπει δρομήμασιν.ἤδη δ’ ἀνέλκων κῶλον ἔκπλεθρον δρόμουταχὺς βαδιστὴς τερμόνων ἂν ἥπτετο,ἣ δ’ ἐξ ἀναύδου καὶ μύσαντος ὄμματος