παύσῃ δὲ θυμοῦ καὶ πάλιν στρέψεις κάρα,φίλους νομίζουσ’ οὕσπερ ἂν πόσις σέθεν,δέξῃ δὲ δῶρα καὶ παραιτήσῃ πατρὸςφυγὰς ἀφεῖναι παισὶ τοῖσδ’, ἐμὴν χάριν;ἣ δ’ ὡς ἐσεῖδε κόσμον, οὐκ ἠνέσχετο,ἀλλ’ ᾔνεσ’ ἀνδρὶ πάντα, καὶ πρὶν ἐκ δόμωνμακρὰν ἀπεῖναι πατέρα καὶ παῖδας, σέθενλαβοῦσα πέπλους ποικίλους ἠμπέσχετο,