εὐδαιμονοῖτον, ἀλλ’ ἐκεῖ· τὰ δ’ ἐνθάδεπατὴρ ἀφείλετ’. ὦ γλυκεῖα προσβολή,ὦ μαλθακὸς χρὼς πνεῦμά θ’ ἥδιστον τέκνων.χωρεῖτε χωρεῖτ’· οὐκέτ’ εἰμὶ προσβλέπεινοἵα τε πρὸς ὑμᾶς, ἀλλὰ νικῶμαι κακοῖς.καὶ μανθάνω μὲν οἷα δρᾶν μέλλω κακά,θυμὸς δὲ κρείσσων τῶν ἐμῶν βουλευμάτων,ὅσπερ μεγίστων αἴτιος κακῶν βροτοῖς.