ἔασον αὐτούς, ὦ τάλαν, φεῖσαι τέκνων·ἐκεῖ μεθ’ ἡμῶν ζῶντες εὐφρανοῦσί σε.μὰ τοὺς παρ’ Ἅιδῃ νερτέρους ἀλάστορας,οὔτοι ποτ’ ἔσται τοῦθ’ ὅπως ἐχθροῖς ἐγὼπαῖδας παρήσω τοὺς ἐμοὺς καθυβρίσαι.~~πάντως σφ’ ἀνάγκη κατθανεῖν· ἐπεὶ δὲ χρή,ἡμεῖς κτενοῦμεν οἵπερ ἐξεφύσαμεν.~~πάντως πέπρακται ταῦτα κοὐκ ἐκφεύξεται.καὶ δὴ ’πὶ κρατὶ στέφανος, ἐν πέπλοισι δὲνύμφη τύραννος ὄλλυται, σάφ’ οἶδ’ ἐγώ.ἀλλ’, εἶμι γὰρ δὴ τλημονεστάτην ὁδόν,καὶ τούσδε πέμψω τλημονεστέραν ἔτι,παῖδας προσειπεῖν βούλομαι.—δότ’, ὦ τέκνα,δότ’ ἀσπάσασθαι μητρὶ δεξιὰν χέρα.ὦ φιλτάτη χείρ, φίλτατον δέ μοι στόμακαὶ σχῆμα καὶ πρόσωπον εὐγενὲς τέκνων,εὐδαιμονοῖτον, ἀλλ’ ἐκεῖ· τὰ δ’ ἐνθάδεπατὴρ ἀφείλετ’. ὦ γλυκεῖα προσβολή,ὦ μαλθακὸς χρὼς πνεῦμά θ’ ἥδιστον τέκνων.χωρεῖτε χωρεῖτ’· οὐκέτ’ εἰμὶ προσβλέπειν