κούφως φέρειν χρὴ θνητὸν ὄντα συμφοράς.Μήδειαδράσω τάδ’. ἀλλὰ βαῖνε δωμάτων ἔσωκαὶ παισὶ πόρσυν’ οἷα χρὴ καθ’ ἡμέραν.ὦ τέκνα τέκνα, σφῷν μὲν ἔστι δὴ πόλιςκαὶ δῶμ’, ἐν ᾧ, λιπόντες ἀθλίαν ἐμέ,οἰκήσετ’ αἰεὶ μητρὸς ἐστερημένοι·ἐγὼ δ’ ἐς ἄλλην γαῖαν εἶμι δὴ φυγάς,πρὶν σφῷν ὀνάσθαι κἀπιδεῖν εὐδαίμονας,