Κύκλωπος ὄψει καὶ συναυανῶ κόρας.Χορόςἰοὺ ἰού, γέγηθα, μαινόμεσθα τοῖς εὑρήμασιν. Ὀδυσσεύςκἄπειτα καὶ σὲ καὶ φίλους γέροντά τε νεὼς μελαίνης κοῖλον ἐμβήσας σκάφος διπλαῖσι κώπαις τῆσδ’ ἀποστελῶ χθονός. Χορόςἔστ’ οὖν ὅπως ἂν ὡσπερεὶ σπονδῆς θεοῦ κἀγὼ λαβοίμην τοῦ τυφλοῦντος ὄμματα δαλοῦ; φόνου γὰρ τοῦδε κοινωνεῖν θέλω. Ὀδυσσεύςδεῖ γοῦν· μέγας γὰρ δαλός· οὗ ξυλληπτέον. Χορόςὡς κἂν ἁμαξῶν ἑκατὸν ἀραίμην βάρος, εἰ τοῦ Κύκλωπος τοῦ κακῶς ὀλουμένου ὀφθαλμὸν ὥσπερ σφηκιὰν ἐκθύψομεν. Ὀδυσσεύςσιγᾶτε νῦν· δόλον γὰρ ἐξεπίστασαι· χὥταν κελεύω, τοῖσιν ἀρχιτέκτοσι πείθεσθ’. ἐγὼ γὰρ ἄνδρας ἀπολιπὼν φίλους τοὺς ἔνδον ὄντας οὐ μόνος σωθήσομαι. καίτοι φύγοιμ’ ἄν, κἀκβέβηκ’ ἄντρου μυχῶν· ἀλλ’ οὐ δίκαιον ἀπολιπόντ’ ἐμοὺς φίλους, ξὺν οἷσπερ ἦλθον δεῦρο, σωθῆναι μόνον.