βότρυος ἐμοὶ πῶμ’ ἀντιδόντες εὐίου. —οἴμοι· Κύκλωψ ὅδ’ ἔρχεται· τί δράσομεν; Ὀδυσσεύςἀπολώλαμεν γάρ, ὦ γέρον· ποῖ χρὴ φυγεῖν; Σιληνόςἔσω πέτρας τῆσδ’, οὗπερ ἂν λάθοιτέ γε. Ὀδυσσεύςδεινὸν τόδ’ εἶπας, ἀρκύων μολεῖν ἔσω. Σιληνόςοὐ δεινόν· εἰσὶ καταφυγαὶ πολλαὶ πέτρας.Ὀδυσσεύςοὐ δῆτ’· ἐπεί τἂν μεγάλα γ’ ἡ Τροία στένοι, εἰ φευξόμεσθ’ ἕν’ ἄνδρα, μυρίον δ’ ὄχλον Φρυγῶν ὑπέστην πολλάκις σὺν ἀσπίδι. ἀλλ’, εἰ θανεῖν δεῖ, κατθανούμεθ’ εὐγενῶς, ἢ ζῶντες αἶνον τὸν πάρος συσσώσομεν. Κύκλωψἄνεχε· πάρεχε· τί τάδε· τίς ἡ ῥᾳθυμία; τί βακχιάζετ’; οὐχὶ Διόνυσος τάδε, οὐ κρόταλα χαλκοῦ τυμπάνων τ’ ἀράγματα. πῶς μοι κατ’ ἄντρα νεόγονα βλαστήματα; ἦ πρός γε μαστοῖς εἰσι χὑπὸ μητέρων πλευρὰς τρέχουσι, σχοινίνοις τ’ ἐν τεύχεσιν πλήρωμα τυρῶν ἐστιν ἐξημελγμένον; τί φατε; τί λέγετε; τάχα τις ὑμῶν τῷ ξύλῳ δάκρυα μεθήσει· βλέπετ’ ἄνω καὶ μὴ κάτω.